Βρισκόμαστε στην περίοδο μετά το Φεστιβάλ, ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ ΣΤΟ ΘΙΒΕΤ και σιγά σιγά αρχίζουμε να απορροφούμε όλες τις εντυπώσεις, τα γεγονότα. Αν αναλογιστούμε τις Επτά Ημέρες, θα θυμηθούμε στιγμές που θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας.
- Την στιγμή που το πρώτο γκρουπ προσγειώθηκε στο Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος και τους ρωτήσαμε τί τους άρεσε περισσότερο από το ταξίδι. Τα μάτια τους έλαμψαν όταν μας είπαν: Η ΠΤΗΣΗ!
Και εμείς, εμείς είμασταν ευτυχισμένοι να τους έχουμε εδώ επιτέλους μετά από όλες τις προετοιμασίες και τις δυσκολίες. Γιά παράδειγμα, μέχρι την τελευταία στιγμή ο Dawa Tsering, ο ζωγράφος μας, δεν είχε τα χαρτιά της ταυτότητάς του, ενώ οι μάγειρες άλλαζαν μέχρι την τελευταία εβδομάδα.
-Τις δυσκολίες που υπάρχουν ταξιδεύοντας με τα ΚΙΤΡΙΝΑ βιβλία, τα Θιβετιανικά Προσφυγικά Διαβατήρια. Για την Ελλάδα ήταν η πρώτη φορά που 31 άνθρωποι με αυτά τα «περίεργα» χαρτιά, έμπαιναν στην χώρα. Η Πρεσβεία στο Δελχί, έτρεμε, το Υπουργείο Εξωτερικών στην Ελλάδα και εμείς - Οι Φίλοι Του Θιβέτ- εδώ, τρέμαμε ακόμα περισσότερο. Αλλά όλα πήγαν καλά!!!
Η Πόρτα γιά το Θιβέτ στην Ελλάδα έχει ανοίξει….
- Όταν έφτασε το δέυτερο γκρουπ με τα παιδιά και την Κα Jetsuen Pema, την υποδεχτήκαμε με ένα μπουκέτο από ροζ τριαντάφυλλα. Εκείνη μας ευχαρίστησε και αμέσως μοίρασε τα τριαντάφυλλα σε ολόκληρο το γκρουπ…
- Κατά την διάρκεια της καθημερινής διαδρομής από το ξενοδοχείο στην Τεχνόπολη, όλοι τραγουδούσαν και γελούσαν, έτσι ώστε ακόμα και ο δυσάρεστος οδηγός έγινε πιό φιλικός, νικημένος από την ευγένεια των Θιβετιανών.
- Αλλά πόσο δύσκολο ήταν να τους μαζέψουμε όλους μαζί κάθε πρωί γιά να φύγουμε και κάθε βράδυ γιά να προλάβουμε το λεωφορείο στην ώρα μας. Αυτό πρέπει να αισθάνεται ο βοσκός…. όταν κυνηγάει τα πρόβατά του!!
-Ένα βράδυ το λεωφορείο άργησε περίπου μία ώρα και όλοι άρχισαν να χορεύουν και να τραγουδούν στην Οδό Πειραιώς. Όλα τα περαστικά αυτοκίνητα πήραν μία γεύση Θιβετιανικής ευθυμίας.
- Οι συναντήσεις στο εστιατόριο του ξενοδοχείου με Κινέζους φιλοξενούμενους ήταν πολύ συναρπαστικές για εμάς που τις παρακολουθήσαμε. Όταν έβλεπαν τους μοναχούς να μπαίνουν, μπορούσες να δεις την έκπληξη που ένιωθαν βλέποντας Θιβετιανούς εδώ στην Αθήνα. Ένας νεαρός Κινέζος συζήτησε με τον Geshe και φάνηκε να ενδιαφέρεται πραγματικά για το τί συνέβαινε στην Τεχνόπολη. Οι υπόλοιποι βρισκόντουσαν σε υπερένταση και μπορούσες να δεις ότι δεν ένιωθαν άνετα.
- Χάρη στον Κούνγκα, έναν από τους μοναχούς, πληροφορηθήκαμε ότι οι φίλοι μας θα χρειαζόντουσαν Βίζα για να μπορέσουν να ξαναμπούν στην Ινδία. Στην αρχή σοκαριστήκαμε γιατί για εμάς τους Δυτικούς μια Βίζα κάνει περίπου 3 εδβομάδες και εμείς τις χρειαζόμασταν σε 6 μέρες!!
Αλλά η ενέργεια έρρεε άφθονη και όλα πήγαν καλά. Θα έπρεπε να έχουμε περισσότερη εμπιστοσύνη στην καθημερινή μας ζωή!!!
- Θιβετιανοί μοναχοί- στον Παρθενώνα και περπατώντας στην Πλάκα- προκάλεσαν μεγάλη αίσθηση!
Σε όλους άρεσε η Πίτα με Γύρο, το Εθνικό Ελληνικό πιάτο. Θα μπορούσαμε να ανοίξουμε σουβλατζίδικο στη Νταράμσαλα (εντάξει, σας βλέπω να συνοφρυώνεστε, θα μπορούσαμε να φτιάχνουμε Τουριστικά σουβλάκια, αφού στην Νταράμσαλα εκστρατεύουν εναντίον της θανάτωσης ζώων).
- Κατά την διάρκεια του Φεστιβάλ μπορεί να τους είδατε όλους να βοηθούν στην κουζίνα, μοναχούς και παιδιά επίσης, να στίβουν λεμόνια, να ψιλοκόβουν τζίντζερ και σκόρδα σε ποσότητες που δεν είχαν ξανακόψει ποτέ! Λοιπόν, τώρα ξέρουν: οι Έλληνες αγαπούν το φαγητό και τις καινούριες γεύσεις.
Οι μάγειρές μας, μιλούσαν κάθε μέρα και λιγότερο, γιατί ποτέ δεν είχαν ξαναδουλέψει τόσο σκληρά όσο εδώ. Ο Lhamo Dorjee ονειρευόταν το ΜΟΜΟΚΑΦΕ του στην Νταράμσαλα, όπου το μότο είναι, τεμπέλιασε και πιες ένα τσάι, να χαίρεσαι τη ζωή και όταν χρειαστείς να δουλέψεις, μην το παρακάνεις!!!
- Ο Tsering Bum επίσης συγκλονίστηκε, η Δύση δεν είναι τόσο χρυσαφένια όσο νόμιζε. Και ο Lobsang Ketsun, λοιπόν, εκείνος έζησε και την ερωτική του ιστορία και ήταν μάλλον ο πιό κουρασμένος απ’όλους!
- Το Ινστιτούτο Norbulingκa εκπροσωπήθηκε επάξια, αλλά οι άνθρωποι εδώ, έχοντας την πρώτη τους επαφή με την Θιβετιανική τέχνη, ήταν λίγο «ντροπαλοί» στις αγορές τους. Δεν πειράζει όμως, την επόμενη φορά θα ενδιαφερθούν περισσότερο.
-Επίσης, ο ζωγράφος μας, ο Dawa Tsering, περίμενε περισσότερο ενδιαφέρον για τα Thangkas του.
- Μεγάλη επιτυχία είχε το εργαστήριο με τις πέτρες Mani, όπου ο Kusho (μοναχός) Phuntsok ζωγράφισε πανέμορφα βότσαλα και όλα τα παιδιά, (μικρά και μεγάλα) προσπάθησαν να τον μιμηθούν.
- Έχουμε πολλούς καινούριους σπόνσορες για τα παιδιά μας από τα Παιδικά Χωριά TCV, κάτι για το οποίο είμαστε κατενθουσιασμένοι.
- Η Κυρία Jetsuen Pema ήταν παντού και όλοι όσοι την γνώρισαν συγκινήθηκαν με την προσωπικότητά της, την καλοσύνη της- όλοι, Δυτικοί και Θιβετιανοί.
- Το Μάνταλά μας ήταν τόσο όμορφο και μια μεγάλη ευλογία για την Ελλάδα. Οι μοναχοί το έριξαν στον Σαρωνικό στο Μικρολίμανο μετά την Διάλυσή του.
- Η Lhamo Dolma, η όμορφη τραγουδίστρια απο το Amdo, φοβόταν πως θα έχανε την φωνή της λόγω του περίεργου καιρού, αλλά τραγούδησε πανέμορφα, αποκτώντας καινούριο fanclub, ειδικά μεταξύ των αντρών.
-Ο Kharag Penpa είχε πυρετό το πρώτο βράδυ αλλά έδωσε παράσταση μαζί με τα παιδιά και τραγούδησε πολύ καλά όχι μόνο επί σκηνής αλλά και στον αέρα στην Αγγλική Εκπομπή του 98,4 FM.
Οι θηλυκές του θαυμάστριες δεν έλαβαν μόνο αυτόγραφα αλλά επίσης αγκαλιές και ζεστά φιλιά. Είναι πραγματικά πολύ ανοιχτόκαρδος.
-Η Dechen Shak-Dagsay μαζί με τον Juerg Zurmuehle μάγεψαν το κοινό τους με την κρυσταλλινη φωνή της και τα πανέμορφα Mantras τους.
- Ο Loten από την Ελβετία (στην πραγματικότητα απο το Kham) πληροφόρησε το κοινό για τα έθιμα και την ιστορία και τις παραδόσεις των τραγουδιών του.
Επί την ευκαιρία, Οι Φίλοι Του Θιβέτ πωλούν τα cd όλων των τραγουδιστών στα Κεντρικά τους γραφεία.
- Τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, μια μεγάλη και συγκινητική στιγμή ήταν κατά την αποχώρηση του γκρουπ από την Αθήνα, εγώ και η Σόναμ, μια Θιβετιανή κοπέλα που μένει στην Ελλάδα, να κλαίμε στολισμένες με πάρα πολλά Khatags ( άσπρα μεταξωτά κασκόλ) μπροστά στο γραφείο Μετανάστευσης ενώ όλοι οι Θιβετιανοί μας χαιρετούσαν για πολλή ώρα….
Ελπίζουμε να τους ξαναδούμε όλους όπως επίσης και έσας που διαβάζετε αυτό το κείμενο……..
Thujena ή σας ευχαριστούμε, από την Μαρίνα