Η Θιβετιανική ιστορία ξεκινά με την εισβολή του Θιβετιανού K’iang στην Κεντρική Κίνα, όταν ο Βούδας ζούσε στην Ινδία, ο Confucius και ο Lao-tseu στη Κίνα (τον 5ο αιώνα π.Χ.). Η ιστορία του Θιβέτ μπορεί να χωριστεί σε δύο περιόδους, η πρώτη είναι με την ίδρυση και το τέλος της Θιβετιανής Βασιλείας, και η δεύτερη είναι με την ίδρυση και το τέλος της Θεοκρατίας του Dalai-Lama. Κατά τη διάρκεια και των δύο αυτών περιόδων, πολιτικά και θρησκευτικά προβλήματα ήταν ανάμικτα και δεν μπορούσαν να ξεκαθαριστούν. Τον 7ο αιώνα, ο Θιβετιανός Βασιλιάς Sron-tsan-gampo ήταν πολύ ισχυρός και εκτός αυτού προκαλούσε και απειλή για την Κινεζική Αυτοκρατορία. Κατά τη διάρκεια της Βασιλείας του, χτίστηκαν πολλά διάσημα κτίρια του Θιβέτ και πολλοί ναοί. Αργότερα, όταν η Θιβετιανή ηγεσία στην Κεντρική Ασία, άρχισε να εξασθενεί, ο Μογγολικός Αυτοκράτορας θεώρησε το Θιβέτ ιερή χώρια και το προστάτεψε. Αυτή η προστασία συνεχίστηκε ακόμα και όταν η Μογγολική Δυναστεία, βασίλευσε μέσα στην Κίνα. Επίσης ο Κινέζος Αυτοκράτορας Ming, αναγνώρισε την ηγεσία του Θιβετιανικού Βουδισμού σε όλη την Κίνα. Έτσι το Θιβέτ έζησε ειρηνικά μέχρι πρόσφατα. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι ταξιδιώτες που επισκέφτηκαν το Θιβέτ, εντυπωσιάσθηκαν από τη χώρα και τους κατοίκους της. Όλοι αναφέρονται στο Θιβέτ αποκαλώντας το μία παραμυθένια χώρα. Στο τέλος του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, ο στρατός του Mao-Tse-tung νίκησε το Chang-Kai-chek και εισέβαλε στο ειρηνικό Θιβέτ. Μετά την εγκατάσταση μιας κινεζόφιλης κυβέρνησης, οι πρώτες αποφάσεις που πάρθηκαν, έφεραν αρκετές ελλείψεις, καταπιέζοντας τα πολιτικά δικαιώματα και επιβάλλοντας την Κινεζική γλώσσα. Τον Μάρτιο του 1959, ο πληθυσμός της Λάσα υποχρέωσε τον Dalai-Lama να δραπετεύσει στην Ινδία, ενάντια στην θέλησή του… Την δεκαετία του ’70, κατά τη διάρκεια της πολιτιστικής επανάστασης, οι Κόκκινοι Φρουροί καταστρέψανε κοντά στα 2000 επίσημα κτήρια και ναούς και κάψανε όλες περίπου τις Θιβετιανικές βιβλιοθήκες και τα βιβλία, έτσι ώστε να ξεφορτωθούνε τον Θιβετιανικό πολιτισμό και την γλώσσα του.